Suriname is een democratische republiek met een verkiesbare president.
Na de onafhankelijkheid (van Nederland, 25 november 1975) heeft Suriname een aantal jaren doorgemaakt waarbij het land soms een democratisch verkozen president had en soms een niet gekozen president.

Een overzicht:

Johan Ferrier (25 november 1975 - 13 augustus 1980)
Johan Ferrier heeft geholpen de onafhankelijkheid van Suriname sinds het stuut van 1954 voor te bereiden. Ferrier heeft helpen voorkomen dat na de tweede wereldoorlog Europese Joden van "The Freeland League" een stuk van Suriname wilden kopen als "thuisland" buiten Israël. Johan Ferrier treedt af als president op 13 augustus 1980. Daarvoor op 25 februari 1980 heeft het leger onder leiding van Bouterse de macht gegrepen, en de grondwet afgeschaft. Ferrier kon zo niet langer regeren en vluchtte met zijn gezin naar Nederland.

Coup door Désiré Delano Bouterse (13 augustus 1980 - 15 augustus 1980)
Désiré Delano Bouterse was de leider van een groep van 16 ontevreden sergeanten uit het Nationale Leger. tegenwoordig is hij politiek leider van de politieke partij NDP (Nationale Democratische Partij). in 2005 zal hij verkiesbaar zijn voor de verkiezingen in Suriname. Hij mag in Suriname en Nederland bij sommige mensen van de bevolking ondanks al het gebeurde in de geschiedenis nog op veel sympathie rekenen. Dit zijn vooral groepen mensen die er een anti-koloniale en anti-Nederlandse gedachtengang erop na houden. Bouterse wordt verantwoordelijk gehouden voor de 'Decembermoorden' in 1982 waarbij een aantal bekende Surinamers de dood vinden. Hij is in Nederland bij verstek veroordeeld tot 11 jaar gevangenisstraf wegens drugszaken. Eventueel presidentschap zou hem onschendbaar maken.

Hendrick R. Chin A Sen (15 augustus 1980 - 4 februari 1982)
Chin a Sen heet een democratische president te zijn, echter zijn er nooit verkiezingen geweest die hem het ambt van President gaven.
Lang heeft hij het niet uitgehouden. Omdat hij het niet goed kon vinden met het nationaal leger is hij in 1982 aan de kant gezet, en wederom zonder verkiezingen vervangen.

Coup door Désiré Delano Bouterse (4 februari 1982 - 8 februari 1982)

L.F. Ramdat Misier (8 februari 1982 - 25 januari 1988)
Misier was een president met niet al te veel gezag. Wel werd hij in Nederland de voorman in het verzet tegen Bouterse na de decembermoorden van 1982.

Ramsewak Shankar (25 januari 1988 - 24 december 1990)
Jammergenoeg was Shankar ook een krachteloze president zonder al te veel uitstraling. Shankar was van huis landbouwkundige. In tegenstelling tot een aantal ambtgenoten voor hem is hij wel verkozen tot president in democratische verkiezingen. De Hindoestaanse partij VHP is zijn thuisbasis. Bouterse was er niet al te blij mee dat Shankar banden met Nederland probeerde aan te halen, en een bezoek aan Nederland was aanleiding om hem van de troon af te stoten in de zogenaamde "Telefooncoup" door het Nationale Leger.

Coup door Iwan Graanoogst (29 december 1990 - 30 Dec 1990)

Johan Kraag (30 december 1990 - 16 september 1991)
Naar voren geschoven als president door het Nationale Leger. Johan Kraag is nooit verkozen tot president. Hij vulde vooral een ceremoniële plaats in, een echte daadkrachtige president heeft Suriname niet aan hem gehad. Wel heeft hij democratische verkiezingen uitgeschreven. Kraag was al een tijdje niet meer actief in de politieke partij NPS toen hij president werd van Suriname.

Ronald Venetiaan (16 september 1991 - 15 september 1996)
In zijn eerste ambtsperiode heeft Venetiaan Suriname zeer moeizaam helpen opkrabbelen in economisch opzicht, en wat meer internationaal aanzien gegeven. De banden met Nederland die al een tijdje in de koelkast lagen werden hersteld in zijn ambtsperiode toen hij in 1992 een raamverdrag sloot. Door eigenzinnig optreden is hij op het eind van zijn regeerperiode in bestuurlijke problemen gekomen.

Jules Wijdenbosch (15 september 1996 - 12 augustus 2000
Wijdenbosch is met wat hulp van Bouterse tot president gekozen. Als lid van de NDP (Nationale Democratische Partij) is hij verkiesbaar gesteld. Bouterse beloofde aan enkele voor corruptie gevoelige hooggeplaatsen dat zij in een nieuw NDP kabinet een ministerspost zouden krijgen. Wijdenbosch heeft naam gemaakt door een brug over de Surinamerivier in Paramaribo te laten bouwen die de oost-west-verbinding goed bereikbaar met de stad maakt. Wijdenbosch bleef niet lang vrienden met Bouterse en de NDP. Tijdens zijn regeerperiode heeft hij zijn eigen politieke partij het DNP2000 opgericht. Ook in de verkiezingen van 2005 zal hij voor deze partij verkiesbaar zijn.

Ronald Venetiaan (12 augustus 2000 - 2005)
De 2e ambtsperiode van Venetiaan waarin hij Suriname weer probeert te helpen met economisch herstel. Dit lukt slechts gedeeltelijk.
Venetiaan probeert in deze ambtsperiode te regeren met meer daadkracht als de eerste keer. Venetiaan staat voor een veel moeilijker taak dan in 1991. Zijn coalitie is instabieler dan ooit. De gezondheidszorg, het onderwijs, de economie, de rechtsstaat, het politieke systeem: alles is in Suriname aan revisie toe. Zal het volk hem voldoende vertrouwen om weer een "Front" president te kiezen in 2005?